18 Aralık 2022 Pazar

Vazgeçtiğin Kadar Kazanırsın

 

Bazı insanlar; çok güçlü, zengin ve fazla mal sahibi olmak için ömürlerini tüketirler. Onlar madde dünyalarını genişletirken, içlerindeki manevi dünyalarını küçültürler. Diyebilirsiniz belki, insan hem zengin, varlıklı olup hem de manevi tarafını güçlendirebilir. Malesef bu ikisi bir arada pek olmuyor. Çünkü maddesel tüm hazların kaynağı egodur. Egolar, insanın zihniyle-kalbi arasına perde çekerler. Böylece o kişi kendi gerçek varlığından kopuk yaşar. Biz buna ‘ilizyonda kaybolmak’ diyoruz. Elbette yaşamak için çalışmak ve para kazanmak zorundayız. Ancak öylesine bir denge kurmalıyız ki, madde dünya bizi kontrolü altına almamalı ve dünyaya  niçin geldiğimizi unuttturmamalı. Ruhsal gelişmemizin sağlıklı olmasi için hayatı, her anlamıyla dengede yaşamayı öğrenmeliyiz. 

Hepimiz şu soruları kendimize sormalıyız:

-Bizim için maddi kazançların bir sınırı var mı? 

-Belli bir noktada durabiliyor muyuz? 

-Ya da kazandıklarımızın bir kısmını, ihtiyacı olanlarla paylaşabiliyor muyuz? 

Tibet rahiplerinin yaşam tarzlarına baktığımızda; görürüz ki, hepsi tek tip kıyafet giyerler ve inzivalarla; maddesel hazlardan, egolardan kendilerini arındırırlar. Tüm çabaları, kendi iç dünyalarını zenginleştirmektir. Bunu da, bağımlılıklarından kurtularak, sahip olduklarını başkalarıyla paylaşarak ve yardım ederek sağlamaya çalışırlar. Çünkü bilirler ki, kazanmak için önce kaybetmeleri gerekir. İnsan birşeylerden vazgeçmeden, kazanamıyor.

-Peki biz, kazanmak için nelerden vazgeçebiliriz? 

-Çok sevdiğimiz şeylerden vazgeçme cesaretini kaçımız gösterebilir? 

-Mesela, Alakır vadisine yerleşen aktivist karı-koca gibi şehir yaşamlarına, paraya, makama, arabaya, veda edebilir miyiz?

İnsan doğarken yanında birşey getirmez. Ölürken de yanında birşey götürmez. Varlıklı da olsak, fakir de olsak hepimiz bir kefenle toprağa veriliriz. Bu durumda, neden ömrümüzü çok fazla varlık sahibi olmak için tüketiriz ki? Çocuklarımıza ve torunlarımıza varlıklı bir yaşam bırakmak için zamanımızı ve sağlığımızı feda etmek ne kadar doğru? Hazıra konan çocuklarımız, emek vermeden elde ettiği bu kolay yaşamın kiymetini bilecekler mi? Bunları, bireysel-içsel degerlendirme mekanizmamızdan sorgulatmak lazım.

Ruhun dünyadaki yolculuğu sonlandığında, bu boyuttan ayrılır ayrılmaz, ilk hatırladığı şey; doğarken yapmak istedikleri ve ayrılırken yapamadıklarıdır. Kaçan fırsatlar için üzülür ve hatta bazı ruhlar yeniden geri dönmek ve eksiklerini tamamlamak isterler. Bir çok ÖYD (Ölüme yakın deneyim) yaşayan insanlar hep bu tarz şeyler soylerler. Bu yüzden de komadan çıkan veya ÖYD yaşayan çoğu insanın, geri döndükten sonra hayata bakış açısı değişir. 

Bırakabilme ve vazgeçebilme durumumuz, bilinç seviyemizle doğru orantılıdır. Bilinç düzeyi gelişmemiş insanların maddi kaygıları ve arzuları yüksek olur, paraya ve güce taparlar. Para ve güç yaşamımız için bir araç olmalı ama asla hayatımızın tek amacı olmamalı. Çünkü dünyada mal biriktirmek için değil, ruhsal gelişmemiz için bulunuyoruz. 

Kişi bilinç olarak tamamlanmaya doğru ilerledikçe, maddesel hazlardan yavaş yavaş uzaklaşmaya başlıyor. Paylaşmayı ve yardım etmeyi seviyor. Daha içe dönük yaşıyor ve kişisel gelişimiyle ilgileniyor. Eşyalarını azaltıyor, evini sadeleştirip küçültüyor, bağımlılıklarını azaltıyor. Önceleri merkezinde egoları ve başkaları varken, bu sefer kendi merkezine sadece kendini koyuyor. Böylece kendi varlığını değerli kılmaya başlıyor. Sonrasın da da ruhu nereye aitse, onun için geriye dönüş yolculuğu başlıyor. 

Yaziyi, Muhyiddin İbn Arabi'nin sözü ile bitiriyorum. 

"Anladım ki bütün bu yolculuk, kendimden kendime imiş."


Sevgiler!

Aasma Estefan

Aasmaestefan@gmail.com

4 Mart 2022 Cuma



Bana gelen birçok soruya cevap olarak bu yazıyı hazırladım. 

En çok sorulan soru: 3. Dünya Savaşı Çıkacak mı?

Mahserin dort atlisi aktif oldu:Hastalık, savaş, kıtlık, dogal felaketler


Ben Ukranya savaşının kısa sürede biteceğine inanmıyorum. Ülke kontrolü ele geçirilip, yönetimi değiştirilse bile abd ve nato üyelerinin kışkırtmaları ve silah yardımlarıyla; sokak çatışmalarının, ayaklanmaların aylarca belkide yıllarca devam edeceğini düşünüyorum. Putin’in haritasında önümüzdeki zamanlarla ilgili astrolojik göstergeler sıkıntılı biraz. Onun güç ve statü kaybedebileceğini söylüyor. Bu da bu işgalin kendisinin beklediği gibi olmayacağını gösteriyor. O hedefine ulaştığını söyleyecektir ama gerçekte öyle düşünmeyecektir. Rusya’nın ekonomik yaptırımlarda, sanıldığı gibi çok fazla etkileneceğini düşünmüyorum. Çünkü 2014’ten beri bu günlere hazırlık yapıldığına inanıyorum. Çin ve kendisine yakın bazı ülkelerle ticaretini daha da geliştirecektir. Bu ticarette para yerine ürün değiş-tokuşu yöntemi, altin veya kripto para kullanılabilir. Yeraltı kaynaklarından elde ettiği gelirlerinde artış olacağını görüyorum. Kendilerini 2,3 yıla kadar yeniden toparlarlar. Yalnız ülke içinde dış güçlerin örgütlediği; protestoların ve ayaklanmaların artacağını öngörüyorum. Putini yerinden etme organizasyonları olabilir. Çevresine ve sağlığına dikkat etmeli. Muhalif bir liderin başa gelmesi durumunda; ülke abdnin arka bahçesine dönüşecektir.  

Emperyalistlerin Turkiye planları çok daha kötü. Binlerce kilometre uzaklıktaki ülkelerle değil, yanı başımızdaki komşularımızla organize olmalıyız. Gerekirse Nato'dan cikmaliyiz. Nato artik savunma organizasyonu degil, Dunya'yi kana bulayan bir orgut.

Aylar önce bir eğitim yayınında, 3.Dünya savaşı olacaksa; balkanlardan başlar demiştim. Ukrayna-Rusya savaşının sadece bir kıvılcım olduğunu düşünüyorum. Fragman gibi düşünebiliriz. Bundan sonra olacaklar; dünyada kurulacak yeni düzenin yapı taşlarıdır. Güç dengeleri batıdan doğuya kayacak. Politikada ise; güç, aşırı sağ ve din ekseninden sol eksene kayacak. Bunu engellemek için  çabalıyorlar. Büyük değişimlerden önce büyük yıkımlar olur.

Ülkeler toplu bir dünya savaşına mı girer yoksa savaş, bazı ülkelerle sınırlı mı kalır, bilemem ama savaşlar dönemine girdik. Zaten artık savaş yöntemleri de değişti. Emperyalistler kendi çocuklarını savaştırmaktan kaçınıyorlar. Satın alınmış liderlerle, dünyanın çeşitli yerlerinden kiraladıkları paralı askerlerle, istediklerini savaştırıp, ekran karşısında film izler gibi izliyorlar. Onbeş-yirmi seneye kadar bu işleri robotlarla, insansız araçlarla halledeceklerdir. İnsanların kullanım süresi dolacak. 

En çok sorulan ikinci soru: Turkiye’de Neler Olacak?

Turkiye’de şu anki yönetim kadrosu gittiğinde, ülkede herşey normale dönmeye başlayacaktır. Cumhuriyetimizin kuruluş dönemindeki ayarlarına yavaş yavaş geri döneceğiz. Tüm iç ve dış düşmanlarımızın, ülkemizle ilgili planları suya düşecek. Ancak millet olarak son yirmi senede yaşananlardan büyük dersler almış olacağız. Elimizdekilerin kiymetini bilmeye baslayacagiz. Daha önceden de yazdığım gibi; 2023’te yönetimin değişeceğini düşünüyorum. Ancak şimdiki liderin yaptığı hataların ve ekonomik çöküntünün iyileştirilmesi 2025’i bulur. İstanbul, Ankara gibi belediyelerin; tarıma, üreticiye, çiftçiye verdiği destekler gibi bir yapı, 2023’ ten sonra tüm Türkiye’de uygulanacak. Ülkemiz yeniden kendi kendine yeten bir ülke olma yolunda ilerleyecek. Köylüler yeniden Ulusun efendisi olacak. 

Bizler, Yurtta barış, dünyada barış ilkesi gereği; hiç bir savaşın tarafı olmamalıyız. Özellikle de komşularımızla iyi ve dengede ilişkiler kurup, kendi ülkemizin yaralarını sarmak için uğraşmalıyız. 

Ülkemiz yirmi yıldır planlı olarak çöküşe hazırlandı ve tepside başka ülkelere sunuldu. Adalarımız gitti. Topraklarımız karış karış yabancılara peşkeş çekildi. Askerlerimiz emperyalist çıkarlara yem edildi. Tüm kurumlar ve fabrikalar satıldı. Ahlaki değerlerimiz yerle bir edildi. Kurucumuza hergün hakaretler dizildi. Milliyetçilik’ maskesini kullanan hükümet ortağından hiç ses çıkmadı. Lütfen oy verdiğiniz liderlerin neler yaptığını süzgeçten geçirin. Futbol takimi tutar gibi parti tutmayın. Sorgulayın, söylemlerini ve eylemlerini takip edin ona göre oy verin. 

Eğitimsiz ve niteliksiz politikacıların ürettiği yanlış politikalar ülkemize ve ekonomimize çok zarar verdi. Kurtuluş savaşından çıktığımız dönemdeki gibi bir haldeyiz. Farklılıklarımıza aldırmadan birlik olup, yeniden ‘Biz’ olmayı öğrendiğimizde; ülkemizi yeniden inşa edip ayağa kaldırırız. Umutluyum…tünel çıkışındayız ve ışık görünmeye başladı. 


Sevgiler,

Aasma Estefan